Beni genç yaşımda siz büyüttünüz. Oysa daha çocukluğumu yaşayamamıştım, daha minderlerden evi legolardan kale yapacaktım. Neden bu kadar çabuk büyümek zorunda kaldım ki? Gülüşlerimi çaldılar, yıllarımı çaldılar, beni benden aldılar.
Beni genç yaşımda büyümek zorunda bırakanlar utansın, ne desem boş, ne yapsam boş. Ömür geçti ben yasıyla kaldım. Çocukluğum, en güzel yıllarım gitti ben gözyaşıyla kaldım. Keşkelerle geçen bir hayattan tat alamadım, hüzünlerle geçen ve güçlü olmak zorunda kaldığım bu hayattan nefret ettim. Bazı hayatlara hep imrenerek bakmak zorunda bırakıldığım için hakkımı helal etmediklerim var. Bazı insanların mutluluğuna bakıp iç çekmelerime sebep olanlara hakkım helal değildir.
Beni genç yaşımda siz büyüttünüz. Oysa daha hayallerim vardı benim, ben babamın gözbebeği güçlü olan kızıydım ne oldu da en güzel yaşlarımda her şeyden yorulur oldum. Beni en güzel günlerden mahrum bıraktığınız için sizlere hakkım helal değildir, beni güller verip güldürmek yerine ağlattığınız için hakkımı helal etmiyorum size...
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta