Sevgilim çiçeklenmiş
Kısık gözlerle bakıyor
Hararetim orta
Dibim tutar sonra facla açma
Ağabeyin yesin seni
Bu gördüğüm ilk fırtına
Ateş gerek mum yakmaya
Nuru nurdan çalabilsem
Teninde cümbüş düğüm var
Sözümü al ki sıkılma
Bir boy var ki yarda akıllara ziyan
Besmeleye sığınırım yoksa şeytana kanıcam
Göze alamıyorum ufkuna bakmaya
Asansörü unut yangın merdiveninden çıkıcam
Ben her sabah muhakkak kahvaltımı ederim
Atlas yorganın altında
Saten çarşafın yangını
Dolunaya benzetilir
Yuvarlatılmış hatları
Dil altından emiyormuş
Edebiyata saklanırmış hep yaramaz çocuk
Dudaktan dökülemeyenler kalbinden geçerken
Bir destan dolaşır bakışlarda haykıran sana
İnsana insan lazım sevdanın en karasında
Özgürlüğümün sınırlarını çizen ressam ol
Çavuşum çavuşum baş çavuşum
İçim yanıyor koş gel çavuşum
Verdiğim selamı almıyorsun
Sevmiyormusun beni çavuşum
Bu akşam nöbetime buyur gel
Ben senin en çok sabahları
Kalktığındaki halini düşünüyorum
Ne dediğimi anlıyorsun ne söylediğini
Aynı nakaratıyız birbirimizin
Bayılıyorum sana şaşkınlığınla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!