Elemler sarınca güçsüz bedeni
Eşini dostunu orda tanırsın
Gönlünde ateşler yakar canını
Hiç geçmez hiç bitmez öyle sanırsın
Başa gelen çekilir yalnız kalınca
Kadere küsmeden yol yordamınca
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




"Ektiğini biçer" insan.....
Kısaca...
...
Yaşam, yük artık...
Kolları uzun, "haramın!"
Kendini korumak maharet!
Hal, işte o hal........
Tebrikler Ali Kemal Bey..
Yine anlam katan değerli yorumunuza gönül dolusu teşekkürler ,saygı ve selamlarımla Üstadım
Vefanın olmadığı yerde sevgi
yaşamaz ama sevginin olmadığı
yerde vefa yine de yaşar. Derler
İnsanları vefalı eden en büyük
amil merhamet ve şefkattir.
Kalıcı dostluğun etiketi de budur.
TEBRİKLER SAYIN TAVUKÇU
Bu değerli yorumunuza teşekkür ederim sayın Üstadım , saygı ve selamlarımı sunarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta