Hiç kimseye beslemem ken
Bilmem asla ırk, soy, boy en
Kimi olsa severim ben
Haklım yoktur hakka şükür
Başda iken boldu derdim
Uçtu gitti şade erdim
Ardı sürme yara verdim
Aklım yoktur hakka şükür
Kıyıda, ortada yanda
Ne bulacak kuru canda
Neyim varsa hep meydanda
Saklım yoktur hakka şükür
Zorlasada beni tipi
Kopmaz asla kudret ipi
Pekden deke devlet gibi
Naklim yoktur hakka şükür
Sunmak üzre zehri saki
Gafletdesin ey Zevraki
Deryan dahi değil baki
Şeklim yoktur hakka şükür
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta