Yerleri gökleri yaratan Tanrı’m!
Çok ağlattın, güldür gayrı yüzümü.
Dert çekmekle geçip, gidiyor ömrüm,
Gamdan çevir, şevke döndür sözümü.
Sen yaktın yakalı aşkın oduyla,
Gülemedim bir gün vuslat tadıyla.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir çalışma tebrikler Timuçin sayın Çelikbaş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta