Ezanla kalkar ocağı çatarım.
Yufkayı tezden açar işlek parmaklarım.
Kızanlarımı doyurur sofrayı toplarım.
Hiç değişmez sabahlarım HAKİM BEY.
Bağ-bostan çapa ister,bebeğim ana,
Beşik sırtta düşerim yola,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tam kadının köy hyatını anlatan bir şiir toplumuuzun bir bölümü için tam manasıyla gerçek
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta