Hakim Bey Şiiri - Andelip Andelip

Bilmeden düştük biz, uzak diyara,,
Günah şimdi bizde, yara Hakim bey?
Bir sözle yıkıldık ömrümüz kara,
Suçluyu kalplerde ara Hakim bey.

Zincire vurulduk, küskün değiliz,
Hepimiz bir dertle suskun, değiliz,
Mazimiz toprakta, coşkun değiliz,
Ecelimiz gözde kara Hakim bey.

Kalbimde beyazlık, dışım da zifir,
Her gece içimden savrulur küfür,
Bir ana duası olurken sefir,
Ahı ve hicranı tara Hakim bey.

Geceler, sırdaşım oldu bir güle,
Hasretten tutuşup, döndüm bir küle,
Baktım ki, düş olmuş hayâlim bile,
Kim çıkar yokluktan, var’a Hakim bey.

Düştükçe düştüm ben, yok elimde güç,
Yalvardım, gelmedi rahmetten bir iç,
Şahit ol sen buna, adaletle aç,
Yok mudur? bunlara, çare Hakim bey.

Yolumu kaybettim, bu karanlıkta,
Vurgunum maziye, hep hayranlıkta,
Hüküm vermek kolay, kör aynalıkta,
Vicdanlar mîzânda, dara Hakim Bey.

Kırıldı kanatlar, düştü kuş gibi,
Zindanlar ses vermez suskun taş gibi.
Mazlumlar neylesin, kader düş gibi,
Adaletin yaktı, nare Hakim Bey.

Sözlerim karardı, cümlede bir ah,
Bir yetim duası, duyulur eyvah.
Kâğıtlar beyazdır, yazılar siyah,
Renkleri satıhta, sıra Hakim Bey.

Kefen giydik her an, düşmedik dile,
Gül değil gözyaşı serpildi sele.
Kalbimiz kırılmış hüküm nafile,
Bu hükmü vermeyin, yare Hakim Bey.
... andelib...