Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kır kalemi kes cezamı yaşamayı neyleyim diye haykıran , sevgısı uğruna ölümü göze alan koca yürekli kardeşim kutlarım.
Dokunman garibe yüreği yasta
Dizleri tutmuyor kalbi de hasta
Deli gönül şimdi n’eder mahpus’ta
Kapatın defteri dürün Hakim bey
diğerleri Muzaffer'in olsun bu dörtlükte benim.
Çok hoştu gönüldaşım.
Allah yar ve yardımcınız olsun.
Selam vedualarımla.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta