Dinlediği ve okuduğu her şeyde arar oldu insan kendini,
Romantizm katılarak sunulan sözde hakikat şerbetini nice nefis içti.
Ruhunu esrarlı kelimelerle uyuştururken çoğu zaman,
Kendi dünyasını, şaşmış ölçüleriyle sayfa sayfa çizdi.
Hep siz haklıyken nasıl anlatırdım kendimi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta