Hakikat Niyazı Şiiri - Sadık Kocabaş

Hakikat Niyazı

Kerbela çölünde yağan kar olsam,
Ehl-i Beyt'e gölge, yüce dağ olsam,
Ali'nin elinde Zülfikar olsam,
Hakikat kapısını açmaz mısın yar?

Gönül feryat eder deryalar gibi,
Akar gözüm yaşı turnalar gibi,
Yanarım aşkınla sahralar gibi,
Aşkın nârı ile pişmez misin yar?

Güneşi tutayım, gölgen olayım,
Fırat'tan süzülen dalgan olayım,
Yolunda kurbanın, belgen olayım,
Beni de deftere yazmaz mısın yar?

Yezid'in zulmüyle sular kurudu,
Mazlumun feryadı göğü bürüdü,
Yürekler yanarak Hakk'a yürüdü,
Bu mahzun gönlümü bilmez misin yar?

Ben bir garip derviş, yolun tozuyum,
Şu fani dünyanın acı sözüyüm,
Fatma anamızın gülen yüzüyüm,
Derdimin dermanı olmaz mısın yar?

Mahşer meydanında mizan kurulur,
Hesaplar sorulur, defter dürülür,
𝒦𝒶𝓁ℯ𝓂𝓈𝒾𝓏 𝒮̧𝒶𝒾𝓇 orada görülür,
Elimi eline tutmaz mısın yar?