Suskunluğumda gizlendi çığlıklarım
Öfkelerim taş zindanlara hapsoldu
Gördüm hakikat gözüyle gerçeği
Ruhum sükunet buldu.....
Karanlıktan şafağ'a çıktı bilmediklerim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




içten,duyguların şelâle gibi çağlayışı ,tasvirlerin yerli yerinde oluşu,şiirin akıcılığı hoş...Beğeniyle okudum..Başarılarınızın devamını dilerim..
saygılarımla...+10 puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta