Hiç kimsenin dağıtmadım yuvasını.
Hiç kimsenin ağlatmadım anasını.
Hiç kimsenin almadım bedduasını.
Nerden çıktı bu ayrılık bana.
Kimlerin dedim ecel saatini kurun diye.
Kimleri öğrettim zalimleri vurun diye.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta