07.02.1952 Elbistan
Karanlığın otağına
Cehaletin batağına doğdun
Bir kahkaha attın
Karanlığın anası ağladı.
Rüzgar gibi estin yobaz karanlığına
Okudun, aydınlandın.
Aydınlatmak için söz verdin
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta