07.02.1952 Elbistan
Karanlığın otağına
Cehaletin batağına doğdun
Bir kahkaha attın
Karanlığın anası ağladı.
Rüzgar gibi estin yobaz karanlığına
Okudun, aydınlandın.
Aydınlatmak için söz verdin
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta