Gülemedim bu İstanbul denilen yerde
Her bir sözüm oldu, bin bir sitem içinde
Ve yasla uyandım her güne
Acı, keder doldu yüreğim içimde
Ne yazık ki kaybettim seni
Gelemedim bir türlü kendime
Gecenin karanlığı çöktü üstüme
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta