İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Öz, söze, söz eyleme dönüşmeyince, başa geliyor bir sürü bilmece...
Şiir ve hikayesi çok güzeldi.
Geçmiş / an ve gelecek. Çok farklı değil aslında.
İnsan ilişkileri, iktidar toplum ilişkileri, yaşam ilişkileri her devirde aynı. Sadece ilişkiler boyutunda çeşitlilik ve araçlar farklı. O nedenle özler sürekli aynı. Öz kavrandığında zaten iş bitiyor.
Padişahlık, demokrasi, cumhuriyet, diktatörlük falan filan. Nedir ki?
İktidar toplum ilişkisinden başka? Özü aynı, görüntüleri farklı.
anlayan için derin anlamların ve derslerin yoğun olduğu bir çalışma..
kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta