İnsan cennetteyken cennetinde olduğunu bilmezmiş….
Anlamazmış hayatın nefesini
Hep aynı yerde kaldığını hissedermiş
Oysa evren gibi insanda dönmekte her zaman
Sen hep böyle kalacaksın, yanımda derken
Gözünün nemi kalktı usulca
Cennetinim dedi bir kenarda ağlamaklı
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta