Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Huu der pirim
Hangi demdeyse vakit.
Gönül o duanın anında huzur bulur.
Yüreğinize sağlık
emeğine sağlık hüzünlü ve mana mantık bir arada güzel bir şiir okudum.**********puanla listemde.
Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
tebrikler...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta