Gönüllerden akanlar arşa uzanıyor.
Dudakların kımıltısından dağılan sayhalar,
göklere erişiyor.
Kaz ayaklarından sızıp toprağa karışan bir şeyler var.
Dillerin ucundan dökülecek her laf,
Son nefeslere ferman yazacak.
Soğuk soluklar rüzgara karışacak,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta