Büyük ve karanlık bir bahçede rüzgarın unuttuğu kurumuş bir yaprak gibiydi gözlerin. Yanılmışım.
I)
Rüzgar
Süpürdü baharı bahçelerden
Karardı bulutlar
Bulutlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




hayat her zaman istediğiniz gibi geçsin !
kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta