Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Muhteşem, ancak böyle anlatılabilinirdi. Tebrikler.
çok esprik valla :-)bende 'teknolojinin neresindeyiz'yazmıştım-bakarsın belki -kalemine nikine :-) sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta