Hafızam Şiiri - Mehmet Emre Dursun 2

Tozlu bir albümde sararır o eski resim,
Zamanın eliyle silinir yüzlerin hattı.
Dudakta kuruyan o eski, o büyülü isim,
Bilmem ki zihne bu kaçıncı ağır feryattı?

Hatıra dedikleri geçmişten kalan bir sızı,
Her anı, kalbinde bir parça kül bırakır.
Sönerken göklerde ömrün o parlak yıldızı,
Hafıza, insanı kendi evinde yadırgatır.

Keşke bir nehir olsa, silip götürse dünü,
Ne bir iz kalsa geriye ne de tanıdık bir ses.
Unutmak, kapatmak demek o en ağır günü,
Fakat her hatıra içerde alınan son nefes.