Yorganın engebelerini andırırdı Hava'nın alnı
Muhakkak beni düşünürdü o zamanlarda
Hafıza diyordu kitap, 'bir bahçedir'
Yorganı kaldırdığımda bir bahçeyle karşılaşırdım, içi
çeşit çeşit meyva ağaçlarıyla dolu.
Onca meyvaya rağmen,
elmayı uzatırdı bana Hava,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta