Yürümek; ardına bakmadan cennet umudu ile yürümek,
Bir pencere açıp kalbin semalarında, Asr-ı Saâdet'i oradan seyretmek.
Tükendim dediğinde, Hazreti Osman radıyallahu anh'ın nefesini ensende hissetmek.
Gem vurup nefsine, ömrünü Kur’ân'a vakfeden
bir yiğit, bir mücahit olabilmek.
İnsan dağ gibi olmalı Hâfız, mevsimlerde geçse üstünden İmanıyla dimdik ayakta durmalı,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta