HAFAKANLAR BASIYOR
Gündüzlerde huzura, gece uykuya hasret,
Hakaretler yağıyor, deniyor illet, zillet,
Hala bir kan uykuda, morfinlendi bu millet,
Türk aydını uykusuz, hafakanlar basıyor…
Kuyruklarda geçiyor, fakirlerin zamanı,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta