Çaldım kapısını azrailin.
Dedim; "Ben geldim."
İstifini bozmadı, soğuk ve durağan bir sesle; "Hadsizlik etme.
Ben zamanı gelince gelirim." dedi ve sustu.
Dilim kendinden emin ve küstahça karşılık verdi:
"Üstad, sen hep zamansız gelirsin.
Hep çağrılmadan gelirsin.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta