Seninle konuşuyorduk
Üstünde mehtap vardı koyu kırmızı
Odama doluyordu söyleşimizin su vakti
Binlerce çiçek açıyordun
Sanki ilkyazıydın buzulların
Geçiyordun önümden
Bin yıllık konuktun bedenimi silkeleyen
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta