Hadi Sende Vur Şiiri - Sadık Kocabaş

Dostun sillesi acıtmaz tenimi,
Düşünme sonrasını hadi sen de vur.
Vazgeçtim dünyadan ettim yemini,
İçin rahat edecekse hadi sen de vur.

Sözlerin ok gibi bakışın sitemli,
Ellerin koynunda gözlerin nemli.
Hele bir çay koy da içelim demli,
Eğilirim önüne hadi sen de vur.

Aldım kabul ettim bütün suçları,
Yönelmiş okların sivri uçları.
Biz olmuşuz milletin işi güçleri,
Onlarınki dokunmaz hadi sen de vur.

Gönül bir virane baykuşlar tüner,
Kime güvenmişsek sönüyor fener.
Kader çarkı hep mi tersine döner?
Kırmışım kalemi hadi sen de vur.

Kefeni boynuma doladım geldim,
Dünyanın hırsını arkama saldım.
Dostun dergâhında bir nokta kaldım,
Mahşere kalmasın hadi sen de vur.

Sırtımda bin hançer hepsi tanıdık,
Vefa dediğimiz meğer bir anlık.
Her yanım zifiri her yan karanlık,
Kibriti çak da gel hadi sen de vur.

Ocakzade neslim aslım bir pınar,
İçimde bir dert var deryalar yanar.
Gönül kuşu uçtu boş kaldı konar,
Dalıma kıydın ya hadi sen de vur.

Kelemsiz Şair’im ben bir pınarım,
Her nefes içimde bir nâr yanarım.
Boynumu büktüm de Hakk'ı anarım,
Son sözüm sitemdir hadi sen de vur