Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğinize sağlık, çok beğendim gerçekten..Saygılar...
Ağlarken için için yüreğin
Başlamadan bitirdiğin
Acısına acı verdiğin
Bu yürek,,
Bilki senin eserin ..
ÖYLE ANLAR VARDIRKİİİ....ALLAH AFFETSE BAZEN YÜREK AFFETMEZ...
KUTLARIM ŞAİİRİM....
Çok sade ve masum bir anlatım olmuş. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta