Tek kullanımlık bir kalbim var benim.
Karınca kararınca sevme beni.
Yazın eriyor kışın donuyorum.
Kıssadan hisse tükeniyorum.
Platonik bir sevdaydı martının kırlangıca aşkı.
Şimdi anlıyorum ünlü bir oyuncu oluşunu.
Her gece uykuda hayallerimi sen kesiyorsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta