Göz yaşlarımı da hapset,
Akmasınlar özgürce,
Onların özgürlüğü bir felaket,
Balıkçılar bile korktu gözlerimi görünce.
Ha yağmurluydu hava,
Ha fırtınalıydı savurdu bir anda,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




gerçekten de 'gözyaşlarının özgürlüğü 'insanın felaketi değil mi?tutsak fakat güzel bir imge.nasıl ki bazan gözyaşlarımızın özgürce akması ruhumuzu temizleyebiliyorsa,imgelerimizin tutsaklıktan çıkması da şiirimize güç katacaktır.
sevgi tadında kalınız.
saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta