Bir bebek neden ağlar,
Bir kuş niye uçar,
Kargalar neden bu kadar kötü şarkı söylersiniz,
Baykuşlar neden hep karanlıksınız,
Biraz gülümsemeli hayata
Hadi gülümse….
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




insan bu hayatta her şeye üzülebilir önemli olan bu sıkıntılara rağmen gülümseyebilmektir... yüreğine sağlık cahit kardeşim yeni şiirlerini sabırsızlıkla bekliyorum
haklı olabilirsiniz...
Fazla gülmek kalbi öldürür sayın Kaplan! İnsan; yerinde düşünmeli- hatta en fazla düşünmeli- yerinde ağlamalı ve yerinde de tebessüm etmelidir. Zira bu hayat bir imtihandır ve imtihanda durmadan gülenler öteki vazifelerini der-hatır edemezler, dolayısıyla da sınavı kaybetmek tehlikesine maruz kalabilirler!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta