Bütün yorgunluğunu alırım bu şehrin,
Güneş zavalini yitirmişken.
Bambaşka biri olurum ,
Ömür defterinden bir yaprak düşerken .
Kopuk hayallerim, kırılmış camlar gibi batıyor ciğerime .
En sağır yara olursun yüreğim de,
Yanık türküler gibi yanarsın hep içimde .
Bütün dişlerimi çekercesine,
Acılı bir ayrılık bıraktın geriye .
Vefalı bir elvedası olmayan, beklemesi zor bir ayrılık
Durma! Hadi git. Yangın yemiş türküler gibiydim zaten.....
Kayıt Tarihi : 8.05.2026 22:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!