Daha güneş doğmadan
Çık kapıya gel
Karanlık yok olmadan
Çık kapıya gel
Geliyorsan gel gayrı
Senden olamam ayrı
ÇOCUK
İçimizden biri
Masum ve zavallı,
Yırtık ayakkabısı,
Sürüterek yürüyor.
Bir elinde ekmek,
ÇOÇUK DUYGUSU
Al beni kollarına
Ninniler söyle uyut
Yanından hiç ayırma
Sevginle sar büyüt
Annem annem
Şu fani alemde
Çocukluğumu yaşamadım
Herkes oyuncağı ile oynar ken
Bense bir köşede ağlardım
Aldım elime kabak bıtırak yaprağı
Ne şeytana kandım ne de soysuzlara inandım.
Hakikat yolunda yürüyüp hep hakkı aradım.
Kula kul olmadım,eğilmedim bükülmedim kırıldım
amma,
Çocukluğumu hiç yaşamadım
Sevgi nedir tadamadım
Kucaklanıp ta okşanmadım
Hayallerime hasret
Hayallerime hasret yaşadım
Gözden ırak gönüllerden ırak
CUMHURİYET
Ne günler gördü geçirdi bu millet
Yükselmeye layıktır her zaman Cumhuriyet
Dostça kardeşçe insanca çalışırsak
Yıkılmaz EBEDİYYEN büyür daima bu devlet
Cumhuriyet geldi
Işık oldu bizlere
Değişti yönetim şekli
Verildi Türk milletine
Bir köy var uzakta
Koşarız büyük aşkla
Hizmette yarışırız
Çünkü öğretmeniz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!