Deli olduğumu bilecek kadar akıllıyım sadece.
İnsan kendine niye eziyet eder ki? Sorum kendime.
Herşeye dışlanışım, herşeyimden bıkmışım,ne hakkım kalmışki yaşamaya.
Ölmek desem cesaretim yok.
Dünyaya ortak olmakta ağrıma gidiyor artık.
Herkes bir yerde,ben başka bir yerde.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta