Küskünlüğün kime ey gönül?
Yangın yerinde kalan küle mi?
Açmadan solan güle mi?
ahu zar etmeyen dile mi?
Ne baharlar gördü bu yorgun gözler?
Ne fırtınalara göğüs gerdi?
Hiç incitmedi,hiç ağlamadı.
Şimdi mi yağacak yağmurlar?
Hadi be!
Olmaz,yenilmeyeceksin.
Eğilip bükülmeyeceksin.
Geriye dönüp bakmayacaksın.
Dünü bugünü yargılamadan
Yarına yürüyeceksin.
Küskünlüğün ile yaşamayı öğreneceksin.
Hayata gülüp geçeceksin.
04-06-2012
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta