gençliğim kaybolmuş yılların şehrinde
yol bilmez iz bilmez ki beni bulabilsin
sararan bir yaprak gibi kalan ömrümde
imkanı olsada zaman durdurabilesin
ne yaşadım ne yaşamadım misali
hayatın bir anlamı yok benim için
her anım çıkmaz sokaklar gibi
ağlıyor gönül hasretinle için için
ömrüm deprem sonrası kalanlar gibi
beni ne hale koydun gel bi görsen
ağlamam artık
dağılırım yağmur butları gibi
yağdığım yeterli sanırım hasretine
ağlamam artık
gurbetini görüp dağlarda
beklemem seni bende
unutmuşum adını
dilimde zikir değilsin artık
kurtardım tatlı canımı
benim katilimde değilsin artık
gönül yaralarım kapandı
yağarken yağmur taneleri
toprak suyuna kavuşuyor bak
seni benden götürenleri
gönlüm dar ağacında asıyor bak
intikamımı alıyorken seneler
geceleri penceresinde aşkın
yollara bakıp özlemek seni
ne kadar çetin anlatamam canım
döneceksin diye beklemek seni
halbuki dönmen imkansız ihtimal
bekleme yar yollarım duvarla örülü
ayaklarım tutulmuş sana gelemem
yinede senle bozdun aklımı fikrimi
seni unutmak mı asla diyemem
bekleme yar kapılara çıkıpta
son kez görsem diyorum
muradım budur senden
beni hiç sevmedin biliyorum
benim kederim seni sevmek
alçaltın düşmanların indinde
beni unutturan nedir söyle
aylardır haberin gelmiyor yarim
beni çaresiz koyma böyle
aylardır haberin gelmiyor yarim
adresin bile değişmiş sanırım
bilinmez derdim
anlatsam dilime ağır gelir
kelimeler kifayetsiz kalırlar
bilinmez derdim
dile gelmez hatıralar
neyi varki dünyanın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!