EDEP İLLEDE EDEP
Engel zihinselse Allah'tan,
Eğer düşünsel ise kuldan.
Ne kurtünden geçer ne çuldan,
EĞRİ SÖZ
Bir, iki kuruşluk çıkar uğruna,
Sıvazlama hiç kimsenin sırtını.
Gün gelir de yine çıkar uğruna,
Delik deşik eder senin sırtını.
Torba değil ki; büzesin,
Ne derse desin el alem.
Bildiğin yolda gezesin,
Ne derse desin el alem.
Büyüğü, küçüğü bilde,
ELİFCE
Ey sevdam kara diyen kara kalem,
Neden her gün Elif'lerde gezersin?
Kendine bir yol çizmişken el alem,
Neden her dem Elif Elif çizersin ?
Gözüm dersin, kuzum dersin,
Elin oğlu alır gider.
Yavrum dersin, kızım dersin,
Elin oğlu alır gider.
Gece üstünü örtersin,
EMANETÇİ
Canım desem değilsin,
Bu can benim de; değil.
Benim desem değilsin,
Bu ben benim de; değil.
Burnu varya kalleş amerikanın,
Öyle alır ki kokusunu kanın.
İnsanlık bilmez! İnsanlık adına,
Akıtır kanını hep müslümanın.
Allah petrol vermiş arap kardeşe,
EN BÜYÜK ZİYNETİN
Kalaysız bakırdan bir sahan içinde,
Biraz küflü peynir, üç beş tane zeytin,
Kuru bir ekmek yırtık sargı içinde,
Ağız tadıyla yersen; en büyük ziynetin.
ENGEL
Beynimde şimşekler çakar,
Yıkar beni zihin seli.
Engelliler yürek yakar,
Bedenseli, zihinseli.
ERCİYES
Ne büyüktür şu Erciyes sevdası,
Bu aşkla yanar Kayseri'linin hası,
Gurbette burnumda tüter, hem de nası,
Gönlümüzde taht kurdun sen, Erciyes!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!