ÖĞRENDİM Kİ / 157
İyi insanın azlığı insanlık için yüzkarasıdır
★☆★H Gürbüz
ÖĞRENDİM Kİ / 158
Bir toplum ancak kendinde var olan ahlak verilebilir
★☆★H Gürbüz
ÖĞRENDİM Kİ / 159
Gürbüz’üm hayallerini bırakanın mutlaka bir gerçeği vardır
★☆★H Gürbüz
Öğrendim ki 🤔
Yumdum gözlerimi
Yumulu gözkapaklarımın içindesin sevdicegim
Yumulu gözkapaklarımın içinde șarkılar
ÖĞRENDİM Kİ / 160
Tuttuğum fotoğraf avucumda adeta bir sıcaklık salgılıyor canlı gibi ne tuhaf anılar akıp gidiyor yürekler katılaşır bedenler yaşlanır yeminler unutulur ve en güçlü inançlar bile sarılırken gerçeğin iki boyutlu temsil eden ve dolayısıyla yalandan ibaret olan bir fotoğraf hiç değişmeden kalabiliyor sonsuz bir sadakatle
★☆★H Gürbüz
ÖĞRENDİM Kİ / 161
Çok istediğin bir şey olmazsa boşlukta asılı kalırsın
★☆★H Gürbüz
ÖĞRENDİM Kİ / 162
Mutlu insan yalnızca midesi doyan değil bilakis ruhu ve gönlü doyan insandır gönlü ve zihni doyan insan daha fazla gülümser daha çok paylaşır daha yardımsever ve mutlu olurlar
★☆★ H Gürbüz
ÖĞRENDİM Kİ / 16
Olma hasta ölürsün yoksa en büyük çarpıklık devlet politikasında çoğu hastaları sevk et Ankara’sına orda bir doktora günde üç yüz hasta kalmış en son sırada duramıyor ki ayakta beş yüz gram kan için Gürbüz'üm ölmüş hasta ruhuna okuyun el fatiha
★☆★H Gürbüz
ÖĞRENDİM Kİ / 163
İnsanı yoldan çıkartan yol değil insanın kendi ayaklarıdır
★☆★H Gürbüz
ÖĞRENDİM Kİ / 164
Akıl gücünü yerinde kullanarak gerçekleri olduğu gibi kavramak en doğru olandır
★☆★H Gürbüz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!