Uzak, uzak ellere dalıyorum
Yönümü kıbleye dönüyorum
Nefsime kilit vuruyorum...
Kutsal mekânlara uğruyorum
Kâbenin bir köşesinde durur
Makamı ibrahimi seyreder
Zemzemin başına varır yudumlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




inşallah gurbet şairi...inşallah gitmem kısmet olur...
Konu;Günümüzde,Zonguldak'ın Edebiyat ve Sanat Dünyası,adlı kitapta sizin de adınızın olması gerekliliğini düşünüyorum...katılmak isterseniz mesajla belirtiniz...Edebiyat Defteri,sitesinde de bir şiirinize bu notu yazdım ama cevap alamadım şair...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta