Karşılaşırız belki’ ümidi ile koca İstanbul’da;senin nerelerde gezindiğini bilmeden,hiç gitmediğim mekanlara oturuyorum.
Bildiğim yerlerde yoksun çünkü
İçimden bir sütlü kahve,birde şarkı söylüyorum sana.
İki saniyede yanımda bitiyorsun bazen
Hazırlıksızlığın telaşında saniyeleri sayabiliyorum ancak
Geldiğini farkediyorum da kafamı çevirmiyorum korkuma
Sonra gidiyorsun herhalde.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta