Habersiz Şiiri - Nihat Soykan

Her kışın sonunda bir bahar gelir,
Kaybolur umutlar yazdan habersiz.
Varın kıymetini garipler bilir,
Ne bilsin yokluğu azdan habersiz.

Çok şeye geç kaldık vakit var derken,
Kör oldu gerçeğe gözler bakarken,
Yarım kalan nağme tam söylenirken,
Mızrap tele küsmüş sazdan habersiz.

Yüklendik günahı çekmek zordu da,
Aşikâr eyledik gerçek sırdı da,
Susmak imtihandır imkân vardı da,
Konuştuk manadan sözden habersiz.

Felekten gün değil yılları çaldık,
Ne idik ne olduk nerede kaldık,
Kaptansız gemiyle deryaya daldık,
Yol aldık menzilden izden habersiz.

Canandan evvela gerek can dedik,
Nefse yenik düştük önce ben dedik,
Soykani gel de bu derde yan dedik,
Yılları geçirdik bizden habersiz.