Sarılsaydım gövdene de düğmelerin batsa idi
Sımsıkı sarılsaydım da kemiğimi sızlatsa idi
Beni senin varlığın bin birinci kez yaksaydı
Duymadığım güzel sesin binbirinde yıksa idi
Sırtımda his kaybolsaydı belki elin değmez diye
Benim bu sıkı sarılmam bir karşılık bulmaz diye
Derdim gönlü güzelimdir yetimliğe merhemimdir
Ve de kesin sarılmıştır ben hissedemedim diye
Gönlüm sana tapar oldu şirk midir lütuf mudur bu
Bana yalınız sen varsın bir adi düşkünlük müdür bu
Yalunuktur insanoğlu mazluma çıkarır pis adı
Her ne dense Temrenine bir yetimce sevdadır bu
Rabbim seni bana yazmış beni sana göstermeden
Sana yiğit bir ün yazmış hiç de kısa kestirmeden
Resimlerin ağlatıyor gözlerime sezdirmeden
Şu kimsesiz kollarımın kurganın vuslatı oldu
Daim ister aptal insan sevildiğince sevilsin
Allah bilir senin benden haberin bile yok yiğidim
Bu öksüz bu garip bu yetim söyle kimlere ağlasın
Ben sana yalvarıyorum yaşım sildiğin yok yiğidim
Ben en başından razıyım her türlü ihtimallere
İmanın salıyor beni en kanlı ihtilallere
Sen beni hiç tanımasan veyahut sevmesen bile
O temiz yüreğin sağolsun adın varolsun yiğidim
Sen senden öte bir gizem ben sensizem pek yalgızam
Günü ayı yitirmişem vakitsizem apansızam
Bütün ızdırap bitecek boynuna bir kez sarılsam
Yaradanım rahmetine sığınıp kaldım yiğidim
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 15:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!