Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tesbit ve anlatım çok güzeldi. Kısa öz. Ne kadar saçma değil mi? 'Yalnızlık Allah'a mahsus', İnsan Allah'ın verdiği aklı kullanmadan işine geldiği gibi sorgusuz sualsiz söyleyip geçiyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta