İnsanı anlatacaktım kendime
İşim gücüm kalmamış idiyse,
Gözlerimi açtım hayal dünyama
Bir ayna koydum önüne gönlümün
İnsanı düşündüğümden olsa gerek
“İhsan” kelimesi takılıverdi aklıma
Nereden çıktıysa bir de anlamı güzel “Hasan!”
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta