İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
...*H..i..c..r..e..t..*...!
*Sana uzanan kalp*
sahranın gözbebeğinden süzülürken nur
medine'nin kalbine sevgiden ilk yağmur
***
bir nokta gelir ufuktan, bir ses duyulur
en önde Sa'd, firaktan yanan yürek sarar
***
semadan damlar gözyaşı, temizler durur
sinelerde gizli/ izbelerde cürumlar
***
vuslatımda, kanla kirlenmiş kalbimde tur
beni kuşatmaya alır, gümrah suratlar
***
beynimin düz aynasında gölgelerden sur
sokağında gezinen sûratsiz insanlar
***
silinmiş kitabelerin raflarında ur
mütekâsif düşlerimde kof dağılmalar
***
hicretinden kalan sudaki kızıl kalbur
dökülür revzeninden yanyana yalanlar
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
tebrikler
güzel bir şiire imza atmışsınız.
.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta