Güneşi geciktirme
yağmur sonrası
ucunda yalnızlığın kal ılgıt ılgıt
Kapımı araladım,
gelen sahibimdi
tenimde kaldı gözyaşı
Gözlerine
ilk baktığım an
dedim ki
bu aşk beni yakacak.
ya çekecek göklere
bir düş gibi
bitti öyküler artık
özlemlerin tadı yok
ne güllerin kokusu
ölürsem susmasın ne çalıyorsa o an
ağır bir parça olmasın şöyle neşeli
artan bir ritimle titresin tenim
görkemli bir şanson Edith piaf tan
siler hayatın pasını
utanmış çıplaklığımı alır belki
Bazen her bahar aşktır
tendeki gizemli cevher
gitme zamanı geldiyse eğer
Ben biçare fakirin
ki neyim varsa senin
mucize gibi gelir
keşfettikçe bedenim
her nereye dönersem
ölü toprağı serildi
suyu çekildi kaynağın
tül kafeste




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!