Belki yeniden umut eder kederli yaşam kırıntılarım,
En tuhaf baharlara gebe bir çaresizlik hikâyesinin neticesinde
Bıraktığım an kimliğimi,
Ya da ben artık aşkın kimliğine bürünmüş yalnızlar yalnızı olduysam,
An ve an gülümser bir çift göz,
Gözlerime...
Belki yeniden başlar karartıların tükenmesi
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta