Birkaç kişi yürüyordu, alaca karanlık çölde.
Birkaç kişi onların ardında büyük bir loş
belirir dağların ardında. O birkaç kişi
Oluverdi birçok kişi Korku birleştirir yani.
Sımsıkı sarılırdık, korku Filmlerinde özlüyorum
seninle korkmayı seninle yakınlaşmayı. Bu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta