Güzel, hiç bir şeyim yok, suratımda gülümsememle içimden kahkaha atıyorum.
Gözlerim ardına kadar dehşet içinde, kaçırmıyor hayattaki en ufak acıklı anıyı.
Yerde dizlerimi kucaklamış, sırtımı soğuk duvara yaslamış karşıma bakıyorum.
Yakıyorum bir ateş en güçlüsünden kanla boyanmış rüzgar ile büyütüyorum.
Parçacıklar kurutmuş içinde gezdiriyor, büyük alevimi daha da harlıyorum.
Bu içteki yangınlar aleminde, ateşimle başkalarının ateşini yutuyorum.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta